من با خودم - گمشده

گمشده

صاحب عکس فوق ، گم شده است

رفته از خانه و نیامده است

مادرش گریه می کند شب و روز

صاحب عکس فوق

چشمهایش درشت

دستهایش همیشه مشت

صاحب عکس فوق ، با خونش

روی آسفالت می کشد فریاد

سینه اش باغ لاله های غریب

صاحب عکس فوق

در خیابان آرزو جان داد

می روم پیش مادرش امروز

تا بگویم :

- صاحب عکس فوق من هستم

شعر از : عمران صلاحي

+ نوشته شده در دوشنبه 25 خرداد1388ساعت 18:7 | سعید کیائی

وبلاگ نادر ابراهيمي | بهارخند | بدليل چشم‌هايش | manbakhodam.aminus3.com

نوشتن ام از زمانی آغاز شد که کلمه آمد،کلمه تو بودی، بی هیچ تردیدی. و آغاز زمان پیوند بود، میان همه آن چیز ها که مشترک اند و نیستند. نوشتن تنها بهانه به یادگار گذاشتن بود، و هست.

قبلا در اين وبلاگ‌ها نوشته‌ام :

من با خودم | پائين | پائيني

صفحه نخست
آرشیو وبلاگ
پیوندهای روزانه

Pic
از ايده به موضوع رفتن - درباره ي نادر ابراهيمي
من روحم را در شعرهايم مي دمم پروانه مي شوند تو براي دفتر خاطراتت پروانه خشك مي كني!
رگزيدگان مسابقه نورپردازي معرفي و تقدير شدند
اصول ۹ گانه روزنامه‌نگاری
۱۲ پیشنهاد حسین انتظامی برای مطبوعات
کیارستمی: می مانم
فراخوان دومین جشنواره سراسری عکس فیروزه (تبریز)
عكسهاي حسين فاطمي از طالبان
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین