من با خودم

به زودی در روزنامه‌ی ایران مطلبی از علی عباس نژاد خواهید خواند که در آن به قالبی با عنوان نوخسروانی پرداخته است.

پس بحث راجع به چند و چون این قالب دیرپا در ادبیات ایران که با حضور ـ ابتدا ـ اخوان ثالث و بعد علی عباس نژاد خون تازه‌ای در رگ و پی آن در حال جاری شدن است را برای بعد خواهم گذاشت.

اولین تجربه‌ی من در این قالب شعری، نوخسروانی زیر است:

مرگ در چهره‌ی آئینه‌ی ترد آماده

بغض در چشم فرو بسته‌ی من سر گردان

رهگذر نوحه‌ی آزادی ما سر داده

+ نوشته شده در جمعه 16 شهریور1386ساعت 23:39 | سعید کیائی |

وبلاگ نادر ابراهيمي | بهارخند | بدليل چشم‌هايش | manbakhodam.aminus3.com

نوشتن ام از زمانی آغاز شد که کلمه آمد،کلمه تو بودی، بی هیچ تردیدی. و آغاز زمان پیوند بود، میان همه آن چیز ها که مشترک اند و نیستند. نوشتن تنها بهانه به یادگار گذاشتن بود، و هست.